تاریخچه پیدایش عینک آفتابی

این که عینک آفتابی کجا، کی و توسط چه کسی اختراع شده ذهن خیلی از مردم را به خود مشغول کرده است. شاید بتوان گفت مهمترین دلیل استفاده از عینک آفتابی سرمنشا ساخت اولین عینک آفتابی توسط بشر بوده است.

بشر برای مشاهده خورشید از وسایل مختلفی مانند فیلم های رادیولوژی استفاده می کرده ولی کم کم به فکر ساخت وسیله ای برای سهولت در نگاه کردن به خورشید افتاد و به اختراع عینک دودی منجر شد.

نوشته های تاریخی حاکی از این است که نرو امپراتور روم اولین کسی بوده که از عینک آفتابی استفاده کرده است. همچنین در چین مردم برای جلوگیری از رسیدن نور خورشید به چشمان خود از کوارتز دودی استفاده می کرده اند.

در سال ۱۷۵۲ میلادی به نام James Ayscough تحقیقاتی را بر روی لنزهای رنگی و قرار دادن آن ها بر روی فریم عینک انجام داد. تحقیقات وی نشان داد که رنگ های آبی و سبز تاثیر منفی ای در تشخیص اشیا و بینایی افراد ندارد. و بهترین رنگی است که می توان از آن به عنوان رنگ شیشه عینک آفتابی استفاده کرد.

هنگامی که در قرن بیستم بیماری محک سفلیس در میان جامعه فراگیر شد، بسیاری از پزشکان به بیماران خود توصیه نمودند که از عینک هایی استفاده کنند که شیشه های آنان قهوه ای است چرا که مبتلایان به بیماری سفلیس در برابر نور خورشید بسیار حساس بودند. و به مرور استفاده از عینک آفتابی در میان مردم رواج پیدا نمود.

همچنین در سال های ۱۹۰۰ میلادی استفاده از عینک آفتابی در میان آمریکاییان رواج زیادی پیدا کرد. و در این سال ها هنرپیشگان برای اینکه در اماکن عمومی شناخته نشوند از عینک آفتابی استفاده نمودند. علاقه عمومی نسبت به پوشیدن عینک آفتابی تا جایی ادامه یافت که در سال ۱۹۳۸ تعداد ۲۰ میلیون عینک آفتابی در آمریکا به فروش رسید که در نوع بسیار جالب توجه بود. و Sam Foster به عنوان بزرگترین تولید کننده عینک های آفتابی شناخته می شد. همچنین عینک های پولارایز در سال ۱۹۳۶ توسط Edwin H. Land اختراع گردید.